Een nieuw jaar start met een nieuwe blog van mij. Afgelopen jaar was, voor mij persoonlijk, een jaar met dieptepunten. Hetgeen me opviel echter was welke mensen om mij heen echt de verbinding aangingen om er te zijn en te delen en welke mensen afhaakten om welke reden dan ook. Het heeft me zoveel gebracht om die verbinding te mogen ervaren want het gaf kracht en nieuwe energie.

In mijn werk moet ik altijd de verbinding aangaan met mensen, immers, zonder verbinding geen relatie met mijn klanten. In veel gevallen is de houding van mijn klanten afwachtend of zelfs met enig wantrouwen. Ze worden door omstandigheden vaak gedwongen om een traject van rouw en verlies aan te gaan, en worden daarin vaak ook geconfronteerd met mij. Ik ben dan de personificatie van de weg naar buiten, een nieuwe, andere, volslagen onbekende weg. Het vertrouwen krijgen bij de klant is dan vaak de eerste stap en lang niet altijd even gemakkelijk, en toch lukt het me keer op keer weer. Ik heb me natuurlijk vaak afgevraagd wat dat dan is, dat maakt dat het me lukt. Ik heb hierover ook feedback gevraagd bij anderen om mij heen. Het antwoord was dat ik openheid geef en toegankelijk ben. Ik heb daar over nagedacht en geloof ook echt dat daar de kern van verbinding aangaan ligt, openheid (lees kwetsbaar durven te zijn), toegankelijkheid en oprechte interesse tonen. Overigens met daarbij de grenzen van het toelaatbare in het achterhoofd. Dat zijn misschien wel mijn kernwaarden die maken ook dat het werk leuk en interessant is. Het zijn voorwaarden voor vertrouwen en daarmee groei en ontwikkeling van mensen. Dat kost natuurlijk tijd en er moet in geïnvesteerd worden, want iemand echt leren kennen kost meerdere gesprekken waarin geduld en de ruimte geven voor openheid en het proces centraal staat. Maar elke keer als het lukt, ontstaat er iets moois, een unieke verbinding die leidt tot groei in zelfvertrouwen en moed om een volgende stap aan te gaan.

Maar het zijn ook kernwaarden die je niet zo heel veel meer tegenkomt in deze maatschappij, snelle oordelen en vooral interesse in zichzelf kom ik regelmatig tegen en ik vraag me dan ook oprecht af waarom mensen wel graag willen halen bij een ander maar weinig bereid zijn om echt te geven en te investeren? Is het een gebrek aan interesse of aan moed om jezelf te durven laten zien? Ik geef toe, het risico is aanwezig dat je teleurgesteld wordt, maar daartegenover staat dat het veel vaker wel leidt tot mooie verbindingen. In ieder geval heb ik besloten om als goed voornemen weer een heel nieuw jaar de verbinding aan te durven gaan en vol verwachting kijk ik uit naar al die mooie ontmoetingen die gaan komen. Laten we elkaar daarin aanmoedigen en uitnodigen om dat ook te doen.

Een mooie interventie van hoe je jezelf kunt ontwikkelen in het kwetsbaar opstellen en daarmee de verbinding aan te gaan is onze training de Kracht van Kwetsbaarheid, zowel op groesniveau te volgen of in individuele sessies. Voor meer info, neem contact op met ons.

Ik wens iedereen een goed en verbindingsvol nieuw jaar toe!

Warme groet, Carine